Kleine Strokes Fell Big Oaks

Gastpost door L: Best Practice, Feminist Practice

§ 8 september 2009 § Filed under Feminisme § Tagged gastpost, school, onderwijs § 3 Reacties

Gast van vandaag post in het Onderwijs Feminisme serie is van L, een feministische blogger en college samenstelling leraar. U vindt haar blog op http://heartoffalsehood.wordpress.com en volg haar op Twitter op http://twitter.com/lazerbug.

Het thema van deze reeks, Onderwijs feminisme, is nabij en dierbaar mijn hart. Ik heb onlangs afgestudeerd met mijn master in het Engels, en ik bracht een groot deel van vorig en dit jaar onderzoek feministische pedagogie het schrijven van mijn scriptie. In mijn proefschrift richtte ik me op het creëren van een vrouw alleen, feministische ontwikkeling samenstelling klasse voor de community college instelling. Ondanks de specificiteit van deze focus, veel van de kwesties die ik behandeld heb grote invoer ten behoeve van de secundaire klas ook.

In mijn onderzoek vond ik dat er in grote lijnen op twee manieren "" feminisme doen in de klas. De eerste is door middel van het opnemen van feministische / vrouw-centric inhoud. Ashley - mijn genadige host - heeft aangetoond dat dit in haar bericht over onderwijs "The Yellow Wallpaper" en bespreken van de thema's gender regelrechte. De andere manier is aangeraakt door Guest Blogger Laura in haar post over het belang van respect in de feministische klaslokalen: Educatief techniek is een andere belangrijke manier voor feministische leerkrachten om les te geven en feminisme doen in hun klaslokalen. Voor de toepassing van deze post zal ik worden gericht op deze tweede manier van het feminisme in de scholen, met een paar ideeën voor activiteiten in de klas aan te tonen of deze technieken de praktijk hier en daar.

Maar eerst enkele theoretische achtergrond:

Feministische pedagogie is diep geworteld in het onderzoek van de machtsverhoudingen in de samenleving. In haar oprichting in de jaren 1960 en 1970 (ten minste in de VS), was feministische pedagogie zich voornamelijk bezig met gender machtsverhoudingen, maar als feministische pedagogie is gegroeid en aangepast aan onze veranderende samenleving, is feministische pedagogie zich bezig met alle soorten van macht relaties. Echt, feministische pedagogie houdt met feministisch activisme in het algemeen: als mainstream feministen hebben opnieuw wat het betekent om een feministische - niet alleen de bestrijding van mannelijk voorrecht, maar in twijfel wit, klasse, valide en cis voorrecht - zo heeft de feministische pedagogie opnieuw haar grenzen. Daarom feministische pedagogie zwaar overlappingen met andere bevrijdende pedagogische methoden, zoals de kritische pedagogiek.

Een relatie die de macht in twijfel wordt getrokken in de feministische pedagogie, waardoor het in tegenstelling tot andere vormen van feministische activisme, is de leraar-leerling relatie. In de traditionele klaslokalen, vooral degenen die gebruik maken van een "banking" aanpak, de leraar heeft de volledige controle, volledige macht, en de student heeft geen. De leraar wordt beschouwd als een welwillende dictator in deze klaslokalen, en de persona van dergelijke traditionele leraren neemt een beetje een koloniale lucht: ze doen "wat het beste is" voor de onbeschaafde, blanco lei-studenten.

In veel opzichten is de openbare school systeem in de VS stimuleert dit soort van leraar-leerling relatie. Je ziet het in de manier waarop de meeste klaslokalen zijn ontworpen: schoolborden aan de ene kant van de kamer maken het gemakkelijk voor de docent er op te staan en doorgeven van kennis om de lege hoofden van de studenten, die zitten afzonderlijk in balies allen voor de leraar . Zelfs leerkrachten die een poging om dit te verminderen door de invoering studenten in cirkels of balies in kleine groepen met uitdagingen en vindt zichzelf terug te grijpen naar traditionele technieken om de kennis doorgeven efficiënter. En het kan moeilijk zijn om het geld op teksten geschreven door vrouwen te vinden en kopen / of dat het adres feministische concepten als uw school al zijn dollars verzonken in "de klassiekers" of in andere leerboeken.

Ondanks de vele obstakels voor feministische docenten, zijn er nog vele manieren om een feministische pedagogie vaardigen - omdat feministische pedagogie is zo veel over de behandeling van macht: wie heeft het en wie niet.

Nogmaals, het thema van het traditionele klaslokaal is de alwetende leraar schenkende kennis bij de student. Dit is een paternalistische opvatting van de klas dat de kennis die de studenten al hebben en het feit dat leerkrachten zijn menselijk en dus gebrekkig negeert. Hoewel de overgrote meerderheid van de leraren eigenlijk niet leren op deze manier en eigenlijk niet geloven dat hun leerlingen niets weten , veel, hebben veel studenten ervaren het leren van situaties waarin hun kennis werd genegeerd en ze werden behandeld als onwetend. Feministische pedagogie - zelfs als het niet wordt gepresenteerd als zodanig (die kan worden goed in meer vijandige scholen / wijken of in klassen waar zeggen "feministische" zou studenten meer afleiden dan helpen) - kan helpen alle studenten, ongeacht hun geslacht identiteit, voelen zich meer bevoegd in hun leren.

Wat ik denk is uitstekend over het geven van onderricht in verband met feministische pedagogie is dat ze zijn gewoon de beste praktijken als je recht naar beneden aan. De meesten van jullie waarschijnlijk al lezen doen veel van deze dingen in je lessen. Nu heb je goede redenen voor waarom het ook feministisch.

Kleine groepen en zelfstandig werk

Uiteraard moeten we leren de studenten hoe je zowel zelfstandig als samen te werken: beide zijn onderdeel van het mens-zijn en meer praktisch, onderdeel van het zijn een productief lid van een personeelsbestand. (Na leerlingen werken in kleine groepen kan ook een pauze voor leerkrachten die les geweest de hele dag, en het geeft studenten de kans om concepten hands-on van toepassing.) Echter, we leven in een patriarchale en dus concurrerende samenleving, een die devalueert teamwerk en samenwerking en eist dat elke leerling de beste - op de kosten van het succes van anderen. Kleine groep werk heeft het potentieel om studenten een kans te geven om hun teamwork vaardigheden te ontwikkelen, naast de studenten laten zien dat ook zij hebben de mogelijkheid om kennis te maken en om te leren zonder de leiding van de leraar. Indien uitgevoerd binnen een kader van authentieke samenwerking en studenten empowerment, groep-werk heeft de capaciteit om knoeien met allerlei ongelukkige en onderdrukkende macht relaties.

Authentieke vragen

Lerarenopleiders gesprek vragen een manier om de student inzicht te meten. Ik roep vragen een manier voor docenten om hun studenten dat kennis wordt gecreëerd en dat zij ook kennis kunnen maken - niet alleen de leraar te vertellen. Het verschil tussen meten begrip en empowerment van studenten, maar is in de vraag. Er zijn "leraar vragen" - de vragen die je al het antwoord op - en er zijn authentieke vragen. Vragen authentieke vragen - degenen die je echt niet weet het antwoord op en / of zijn zich ervan bewust dat er vele antwoorden mogelijk om - kunnen studenten een nuttige rol spelen in het creëren van kennis. Het standpunten ook u, de leraar, als een andere leerling, als iemand die niet over de antwoorden en betrokken is bij het onderwijs proces naast studenten. Je bent niet langer het bezit van de Kennis: u bent een zoeker van waarheden, uw studenten hebben sommige van de antwoorden, en u allen te praten naar het grotere plaatje te krijgen.

Bevorderen van reflectie in de naam van de student empowerment

Als een leraar compositie, leer ik veel van schrijven, en ik wijs een hoop papieren. In de laatste paar jaar ben ik begonnen met het toewijzen van reflecterende essays samen met de typische essays studenten schrijven in mijn klas. Dit kwam oorspronkelijk uit een verlangen om te laten zien dat hun studenten leren aan hen is, niet ik, dat ze mij niet kan verwijten voor alles wat ze niet begrijpen, dat ze verdienen kwaliteiten in plaats van ze te ontvangen. (Met andere woorden, ik was steeds een aantal ontevreden evaluaties van de studenten die dachten dat ze konden een A met C-niveau schrijven en geen poging om hun vaardigheden te verbeteren krijgen.) Hoewel de oorspronkelijke bedoeling van deze nieuwe reflecterende opdrachten was meer praktisch van aard, Ik ben gekomen om te zien hoe het bevorderen van reflectie is een belangrijk onderdeel van het doen van feministische pedagogie. Mijn studenten in het algemeen zien mij als de samenstelling van deskundigen, die gaat doorgeven alle van de 'juiste' samenstelling feiten voor hen. Want ik ben de "Expert," ze ook zien mij als superieur aan hen, die mijn relatie met mijn studenten met een vermogen differentieel doordrenkt. Reflecterende schriftelijk kunnen studenten na te denken over het schrijven - of welke andere concepten zijn de aanpak van - in hun eigen bewoordingen uit te leggen wat ze begrijpen en om te zien hoe het past in hun leven, zowel academisch, persoonlijk, of beide. Mijn klas wordt minder over 'doen wat de leraar wil "en meer over" dit is wat ik geleerd en waarom het belangrijk voor mij "(vooral omdat ik niet toegespitst op grammatica / mechanica / stijl als ik deze krant te lezen). Het creëren van een gelegenheid om kennis te zien als gebouwd en hun eigen rol in de manier waarop die kennis wordt geconstrueerd zien helpt studenten bij het bevoegd als individuen met een agentschap in hun educatieve leven.

Gendersegregatie

Ik reageerde op het eerste bericht in deze serie over het gebruik en misbruik van geslacht / gender-segregatie in de klas. Ik denk dat te delen in klassen jongens en meisjes heeft veel potentieel aan studenten profiteren. Niet alleen is dit mogelijk voor de bespreking van gevoelige onderwerpen zonder angst voor schaamte van de "andere geslacht ', maar het biedt zowel meisjes als jongens om meer zichzelf te zijn zonder het gevoel op de noodzaak om uit te voeren voor elkaar. Seksesegregatie echter ook onbedoeld kan leiden docenten en beheerders vaststelling van de "gender-based onderwijs" pad, een pad geplaveid met gender stereotypen, seksisme, en vrouwenhaat. Ik ben niet zeker dat doen gendersegregatie binnen een klas zou een goed idee zou zijn. Maar als uw school heeft overwogen te scheiden seksen in verschillende klassen, in gedachten houden dat dit een krachtig middel voor studenten geslacht te onderzoeken - en het kan ook schadelijk zijn voor hen als klassen zijn ontworpen rond gender stereotypen over de manier waarop jongens en meisjes te leren. Kortom, mensen vermijden zoals bij het ontwerpen van hetzelfde geslacht cursussen, en denken over de vele, vele manieren om jongens en meisjes profiteren van typisch mannelijke en typisch vrouwelijke vormen van instructie.

Ik kon gaan en op over dit spul, maar ik stop er voor nu. Ik ben van plan een follow-up post die zal ingaan op een aantal van de onbeweeglijker delen van het doen van feministische pedagogie - zoals wat er gebeurt als omarmen het "vrouwelijke" ophoudt feministische, omgaan met conflicten in een feministische ruimte, en dat een vrouwelijke feministische leraar die vragen instantie in haar klas - omdat, laten we eerlijk zijn, zijn de ideeën die ik heb hier besproken behoorlijk mainstream. De revolutionaire ding over dit vraagt mainstream aanpak als deze feministe. Ja, het is uitstekend dat deze dingen gewoon en een verwacht onderdeel van educatieve cultuur, maar zonder het noemen van deze benaderingen als feministe in opzet en in de schepping, feministische pedagogie verliest zijn relevantie, zijn educatieve rand, en zijn helende kracht. Dus ga daar, krijg je kinderen in groepen en hen vragen om te werken als een team naar een gezamenlijk doel te bereiken, en verder wordt een feministische pedagoog.

Geniet van deze serie? Iets toe te voegen? Wil het schrijven van een gastpost? Laat uw stem in de commentaren of e-mail me smallstroke (at) gmail (dot) com.

Tweet Deze Post Buzz This Post Delicious Digg This Post Facebook Stumble this Post